Eén van de moeilijkste dingen van het hebben van een eetstoornis is misschien nog wel iemand erover vertellen.

Velen van jullie houden het waarschijnlijk liever voor jezelf. Want naast dat er vaak schaamte bij komt kijken is de angst hoe iemand gaat reageren ook een grote reden om het niet de wereld in te brengen. En hoe begin je er überhaupt over?

Mocht jij bij die groep horen die het “lekker” geheim houdt, maar hier toch stiekem verandering in wilt brengen, dan deel ik graag een paar van mijn eigen tips met je. Want toen ik een eetstoornis had behoorde ik ook zeker tot deze groep. Maar tijdens mijn behandeling bij Human Concern ben ik er achter gekomen hoe belangrijk het is om te communiceren. Super spannend en lastig, maar het zal je echt verder brengen in jouw weg naar herstel.

Door: oud-cliënt Daphne Holthuizen

Hoe vertel je je naasten over je eetstoornis?

Allereerst is het goed om te bedenken waarom het voor jou waardevol is om het aan iemand te vertellen. Doe je het omdat het moet of omdat je het toch zelf wel graag wilt delen. Omdat je niet 100% jezelf kan zijn als niemand van je eetstoornis weet.

Gun het de mensen die dichtbij je staan dan ook om je te helpen. Je belast ze er niet mee. Ze houden van je en horen dus graag wat er in je hoofd omgaat. Zij willen jou helemaal kennen. Alles! Dus ook de mindere ervaringen die jij met je meedraagt.

Daarnaast is het willen herstellen van je eetstoornis ook een hele belangrijke reden om het te gaan delen met de mensen die jij liefhebt.

Is het hardop vertellen écht te moeilijk voor je? Schrijf dan een brief of een e-mail waarin je vertelt hoe het echt met je gaat. Leg hierin ook uit waarom je het niet eerder hebt gedeeld en misschien ook waarom je het in een brief schrijft en niet in persoon aan hen vertelt.

Je kan er natuurlijk ook voor kiezen om er wel bij te zijn wanneer ze de brief lezen. Zo geef je hen ook de kans om meteen te kunnen reageren.

Wat kan je verwachten als je voor het eerst vertelt over je eetstoornis?

Want ja…..het is toch een beetje een bom die je laat vallen. Helemaal als degene aan wie je het vertelt het totaal niet zag aankomen. Als er aan jou “niets” te zien is, of als jij een master bent in het maskeren van jouw gevoelens en eetstoornis-handelingen. Tja…..dan zal je waarschijnlijk wat ongeloof en verbouwereerde gezichten zien.

Leg dan uit hoe het voor jou eruit ziet. En vertel wat je op dat moment kwijt wilt.

Besef ook goed dat op het moment suprême het lastig zal zijn voor jouw toehoorder om te reageren zoals jij het het allerliefste zou willen. Als je überhaupt daar al een idee over hebt. Probeer dus open het gesprek in te gaan en geen oordelen te hebben over de uitkomst.

Geef degene aan wie je het vertelt ook even de ruimte om het te laten bezinken. En snoer jouw oordelende stem in je hoofd ook de mond. Misschien reageren ze niet hoe je het had verwacht en voelt het niet fijn. Maar spreek jezelf liefdevol toe. Jij hebt het maar wel mooi gedaan! Je hebt het verteld! En hoe ontzettend liefdevol is het, dat jij de persoon aan wie je het hebt verteld écht deel laat uitmaken van jouw leven. Je laat hiermee zien dat hij/zij jou dierbaar is. Dus 1-0 voor jou vs. je eetstoornis!

Vervolgens krijg je waarschijnlijk vragen; hoe lang al, waarom weet ik dit niet, ik zie niets aan je, of juist, ik dacht het al etc. etc. Probeer deze vragen zo eerlijk mogelijk te beantwoorden zodat degene aan wie je het vertelt ook doorheeft dat je het graag kwijt wilt. En dat je hem of haar de mogelijkheid geeft jou en je eetstoornis te gaan begrijpen.

En hoe dan verder?

Tja.. dan heb je het verteld en dan? Hoe ga je dan verder?

Misschien vind je het fijn om deze persoon informatie te sturen over de eetstoornis die jij hebt. Op deze pagina van Human Concern vind je veel informatie die waardevol kan zijn voor je ouders, partner of vrienden. Ben je bij Human Concern in behandeling? Kijk dan eens op deze pagina met informatie voor naasten.

En, niet onbelangrijk, geef aan wat JIJ wilt. Wat heb jij nodig van jouw ouder(s) of partner of vriend(in)? Waar kunnen ze jou mee helpen. Wil je dat ze ernaar vragen? Wil je zo nu en dan een update mailen? Wil je dat iemand een keer meegaat naar een therapiesessie?

Het is in deze heel belangrijk dat jij vraagt wat jij nodig hebt en ook laat weten waar jij niet op zit te wachten. Bijvoorbeeld: dat ze niet, wanneer jij net een hap eten in je mond stopt, vragen “zeg hoe is het nou met je eetstoornis?”. Maar ook kan je vragen of ze niet continu op je willen letten met eten als jullie met elkaar eten. Mensen kunnen er niks aan doen dat dat een soort automatisme is, daarom mag je ze daar best op attenderen.

Hoe kan je zelf, wanneer ze al op de hoogte zijn, je eetstoornis opnieuw ter sprake brengen?

Hoe ik dit bijvoorbeeld met mijn vriend deed, is niet zozeer het over mijn eetstoornis hebben, maar over hoe ik me voel. Want uiteindelijk gaat het om hoe jij je voelt! En dan kan het gesprek altijd uitkomen op je eetstoornis en hoe het daarmee gaat. Maar om een gesprek te starten is het waarschijnlijk makkelijker om te vertellen dat je bijvoorbeeld ff niet zo lekker in je vel zit, of dat je een rotdag hebt, dan beginnen met de zin; “Ehm kunnen we even over mijn eetstoornis praten?”.

Maar ook hier geldt, iedereen is anders. De één is een makkelijke prater en de ander houdt liever haar mond. Ik was niet goed in praten en vond alles ongemakkelijk. En praten over mijn eetstoornis dus ook. De stappen hierboven hebben mij echter wel veel geholpen.

Inmiddels weet ik ook hoe belangrijk het is om je hart te kunnen luchten. Dit is ook één van de onderdelen die, toen ik nog bij Human Concern in behandeling was, telkens weer ter sprake kwamen. Deel waar je mee zit! Krop het niet op. Door je gevoelens te delen gaat jouw eetstoornis ook langzaamaan steeds minder grip op je krijgen. Je hebt namelijk een andere manier gevonden om jezelf te uitten. En dat is waar je naartoe wilt!

Ik wens je heel veel succes en hopelijk heb je iets aan bovenstaande tips. Wil je meer weten over mijn ervaringen met een eetstoornis? Luister dan naar mijn podcast. Wellicht helpt het in jouw weg naar herstel!

Liefs,

Daphne

 

Benieuwd naar het Ervaringsverhaal van Daphne? Dat kun je hier lezen.