Gedichten, versjes en korte verhalen

Anorexia heeft gevolgen voor je lichaam, je psyche en voor je sociale leven. In welke mate je last hebt van de gevolgen van anorexia, hangt mede af van hoe lang en hoe ernstig je ziek bent. De gevolgen van anorexia zijn dus voor iedereen anders en hoeven ook niet voor alle personen met anorexia te gelden. Anorexia heeft gevolgen voor je lichaam, je psyche en voor je sociale leven. In welke mate je last hebt van de gevolgen van anorexia, hangt mede af van hoe lang en hoe ernstig je ziek bent. De gevolgen van anorexia zijn dus voor iedereen anders en hoeven ook niet voor alle personen met anorexia te gelden.Anorexia heeft gevolgen voor je lichaam, je psyche en voor je sociale leven. In welke mate je last hebt van de gevolgen van anorexia, hangt mede af van hoe lang en hoe ernstig je ziek bent. De gevolgen van anorexia zijn dus voor iedereen anders en hoeven ook niet voor alle personen met anorexia te gelden.

Ergens in mij

Ergens in mij
leeft een ander mens
Een kind
Niet door angst begrensd
Bijzonder
en ongevormd
Met volle teugen
van levensvreugde
Vrij in relaas
ben ik de baas!
Waar ik nooit at
wil ik nu eten

Carmen Netten

Naar een sterkere

Mogen bestaan
Stáán op je plek

Houden van jezelf
Van je laten houden

Ontdekken wie je bent
Zijn wie je al was

Loslaten van het verleden
Stilstaan bij het nu

Veranderen wat niet te accepteren is
Accepteren wat niet te veranderen is

 

Carmen Netten

Ik kom niet verder

Ik kom niet verder

ik zit vast

Bang om iets te verliezen

ik weet niet wat.

Waar is mijn zacht

om erdoorheen te breken

Het blijven zitten

Verliest zijn kracht

 

Jaime Lanser, Ervaringsprofessional

Jezelf zijn

Door je meer bewust te worden van wat je denkt en voelt
Kunnen overtuigingen en angsten oplossen.

Wat er overblijft ben jij
Precies zoals je bent.

Daphne de Leeuwerk, Ervaringsprofessional

Something inside so strong

Gekweld door schaduwen
Geniepig gefluister, bedreigend geschreeuw
Het hield haar van het pad.
Het wilde haar gevangen houden.
Gevangen in de lege duisternis.
Haar doel was gesteld.
Licht van hoop.
Ze nam een stap naar het licht.
Maakte van het pad haar pad.
Haar reis naar duurzaam herstel.
Ze keek het aan.
Het gefluister werd scherper
Het geschreeuw wreder.
Pijn is wat ze voelde.
Duwend wilde het haar verleiden terug te gaan.
Weg te kijken. Verdoven.
Terug naar de donkere, valse veiligheid die ze al kende.
Maar ze besloot het te blijven aangaan.
Durven blijven voelen en kijken
Door haar kwetsbaarheid maakt ze plaats voor hoop.
De kracht van de schimmen veranderde zij in wilskracht naar het licht.
Tussen haar tranen verscheen trots.
Ze straalde.
Recht uit haar hart naar buiten.

Teun Remij, Ervaringsprofessional

Mijn gedicht

Voor de buitenwereld zo een lieve en vrolijke meid

Van binnen voerde ze een verschrikkelijk eenzame strijd

Ze vond zichzelf dik, lelijk en nooit goed genoeg

Ze slikt haar tranen door als iemand ernaar vroeg

Verdwijnen was het enige dat ze wilde

Liefde, erkenning en geborgenheid was waar haar hart om gilde

Dieper dan de pijn van eenzaam, verstoten en alleen

Iemand die haar begreep? Er was er geen.

Asli Hoek, Ervaringswerker bij Human Concern

Beautiful Child

Beautiful child
Lend me your ear
I have a story
You need to hear

There was a girl
I knew her well
Tried to be perfect
And then she fell

Her best was
Just not good enough
Filled with self hate
Her smile was a bluff

For so long
She lived this lie
Held her breath
Would not cry

She lost her identity
Lost herself
Stored her brightness
On a shelf

Then years later
She did cry
She got angry
She asked why She mourned for
The years she lost
If she’d only
Known the cost

She learned that
She was more than weight
She started to let go
Of some of the hate

She learned a word
She never used
She said “No”
“I get to choose”

And finally
I saw her face
Head held high
No disgrace

So always hold
Your head up high
Get angry
Let yourself cry

No one is perfect
Just be you
Love yourself
And you’ll get through

Kim Martel

She’s Falling Apart

They pull up their chairs to the table
She stares at the food on her plate
At the toast and the butter
Her father, her mother, she pushes away

And they rise in the morning
And they sleep in the dark
And even though nobody’s looking
She’s falling apart

She gets home from school too early
And closes the door to her room
There’s nothing inside her
She’s weak and she’s tired of feeling like this

And they rise in the morning
And they sleep in the dark
And even though nobody’s looking
She’s falling apart

They call her for dinner, she makes up a reason
She looks at her arms and she rolls down her sleeves
And her mother is starting to see through her lies
And last night her father had tears in his eyes

And they rise in the morning
And they sleep in the dark
And even though nobody’s looking
She’s falling apart

And we rise in the morning
And we sleep in the dark
And even though nobody’s looking
She’s falling apart

Lisa Loeb

Once when I was running

Once when I was running,
from all that haunted me;
to the dark I was succumbing –
to what hurt unbearable…

Searching for the one thing,
that would set my sad soul free.

 

In times I stumbled upon it,

an inner calm and peace;

and now I am beginning,

to see and to believe,

in who I am becoming –

and all I’ve yet to be.

 

Lang Leav

Einstein

The intrinsic wish of being thin, skinny, light and slim
Did not show the struggling,
With Deception,
With Capitalism,
With Injustice,
My veins brought feelings to my heart but the line was dead
I couldn’t tell you and you got caught up in the DSM instead
Don’t tell me I should eat the apple

The motivation for losing fat, body weight, cells and mass
Did not show the fight,
With fiction,
With consumption,
With people,
I took a vow against this mass media world of shallow hearts
Psychologist, the emptiness inside me was slowly eating me up
Don’t tell me I should eat soup

The aching in my brain that told me : “do not make mistakes”
Did not let on the difficulties,
With intelligence,
With perfectionism,
With fear,
The less was left of me the more my shield of protection grew
Take you with me back in time to see the ones I loved, because I do
I rather eat my own flesh

But then,
How should I put it?
299.792,458
A sparkling star,
Clear but so far,
I found a Genius,
God how he saved me
He said : “Imagination is more important than knowledge”
I ate from the tree of knowledge
And I imagined myself back

The punishments, the rage, the exhaustion, and the blames
The mirror of food, it does fade
With reality,
With fair trade,
With faith in myself
I took the hand of my neurotic, my petrified control-freak
Gave her a place in Physics and Socrates his entity
I will eat without being afraid
Life exists of energy

And Energy has the Ability to Change

J.K.

De Herberg

Dit menszijn is een soort herberg
Elke ochtend weer een nieuw bezoek

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid
Een flits van inzicht komt
Als een onwelkome gast

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
Die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat

Behandel toch elke gast met eerbied
Misschien komt hij de boel ontruimen
Om plaats te maken voor extase

De donkere gedachte, schaamte, het venijn
Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijs
En vraag ze om erbij te komen zitten

Wees blij met iedereen die langskomt
Het universum heeft ze stuk voor stuk gestuurd
Om jou als raadgever te dienen

 

Rumi (1207-1273), filosoof en dichter van Perzische afkomst en soefi-mysticus

De zachte warmte

De zachte warmte op je gezicht
Zit je vast in somberheid
Lijkt alles grauw en koud
Voel je je moe en eeuwenoud
Leeg de stad, kil de wind
Wie houdt jou lang gevangen?
Donkere gedachten
Brachten jou de nacht
Volg je hart
Vertrouw op eigen kracht
Denk aan de zon
Denk aan haar licht
En zie voorzichtig
Voel je een zachte warmte op je gezicht
De nacht verdwijnt
Je komt weer overeind
en laat je stem weer horen
Donkere gedachten
Brachten jou de nacht
Volg je hart
Vertrouw op eigen kracht
Waar je ook staat
Zoek naar het licht
En zie voorzichtig
Voel je een zachte warmte op je gezicht
De nacht verdwijnt
Kom weer overeind
En laat je stem weer horen

 

Lenette van Dongen